Categoría: actividades

E como non rompeu a chover, saimos a navegar...

Claudio tivo problemas co temón da Soínha, que apesar do lastro de Sendi, negouse a entrar pola agulla.


Pelexando na popa, pousado oficial na proa.


O galeón saiu a fume de carozo (nunca mellor dito!)

Ao irse a chuvia, levou con ela o vento e, ao comezo, se quixemos probar a auga, foi a base de boga e ciaboga.


Buscando o vento por fora do Cantinho.

Apartados da protección dos bateeiros, encontramos un ventinho perfecto para probar o noso estado de forma e de memoria despois de todo un inverno aqueloutradas no sofá.


Velas no Campelo co Río das Pedras a brillar na Barbanza.


Loli patroneado a Xeiteira e lembrando o significado de arribar e orzar.


Que ben se ven as dorninhas no mar!

Acabada a navegación, tocou xantar. Acabado o xantar, tocou sobremesa. Acabada a sobremesa, tocou música. E a música non acabou en todo o día!


Facendo festa no refuxio-chiringo do Bao.

Categoría: actividades

...E o refraneiro confirmou a súa eficiencia porque entre nevada e nevada, poidemos facer o bautizo de mar das embarcacións deste ano:

A Soínha, dorna carcamana que andou aos centolos e agora recuperada por Claudio e familia.
As convidadas d'Ogrove: a Caropa, a Calloa e Lourdes.

En total, catro dornas para demostrar que a cultura marítima continúa viva no mar da Arousa.

Como todos os anos, a música e o baile foron aportados pola sección de música tradicional da ACD Dorna.


Cana artística da Calloa e música artística ao fondo.

Mentres en terra soaba a música, no mar arborábamos os barcos.


Lino preparando a Laranha.


As novas dornas na rampla, listas para a botadura.

Como xa informamos por aquí, o acto foi apresentado por Carlos Blanco, que ademais de confirmarnos que esta primavera fría e chuviosa era unha consecuencia máis dos recortes económicos, leu un texto que Roberto Vidal Bolanho escribiu para a revista Dorna no ano 80. Seique choveu moito desde entón, si, mais os atrancos do teatro galego seguen a ser os mesmos...


Salva, como direitor da ENT Dorna, falando ao público.


Carlos Blanco contando de RVB

En terra botaron unhas bailas e uns cantos...


Mulleres valentes presiden a danza...


Os barcos de Dorna despabilando coa música.


A baixada da Caropa...


... a da Calloa...


e a Lourdes xa no mar.


As catro novas dornas probando a auga.



As imaxes de terra foron roubadas do feisbu da sección de baile da ACD DORNA. As do mar, da escola, como non!

Categoría: actividades

Unha cousa é que celebremos o Día das Letras Galegas, outra é que a primavera nos obrigue a aprender o léxico da chuvia para enriquecermos a nosa lingua. E non haberá días no ano para sabermos que o vento do alto trae nevadas! E tinhamos que aprender o venres pasado o que era a gharroa!

Os barcos estaban listos no peirán do Cantinho xa na manhá do 17.


Salva e Uxío dando un último repaso às embarcacións.

Porén, chegadas as 11 da manhá, a hora H marcada para todas as participantes... CHOVÍA A ESMADRASAR!! Refuxiadas sob o aleiro da lonxa vella, depositamos todas as nosas esperanzas no refraneiro: nunca choveu que non escampara!


- Eló? quen está de último -Eu vou só a receitas..


O Ro era dos únicos que estaba preparado para o imprevisto.

A verdade é que por momentos pensamos que ía ser imposíbel facer o acto tal e como estaba previsto...


Nunca mellor dito: Soínha baixo a chuvia.


Que é mais tradicional para as galegas: o pano encarnado ou o paraugas?

Por momentos abría e parecía que podiamos traballar... por dúas veces nos enganou a primavera...


A adega do Rei do Mar, serviu de refuxio.


Un raposinho aproveitou unha das escampadas para inspeccionar o galeón.


Entre paraugas, fomos preparando barcos e movendo dornas...

...porque se con algo non pode a chuvia, é coa vontade da ACD Dorna!


Decididas a levar a Soínha para a rampla.

Categoría: travesías

Unha empopada de dúas raias, ou máis, acompañou o regreso ó seu hábitat natural das embarcacións emblemáticas da Escola de Navegación Tradicional de Arousa: a dorna de tope, a xeiteira e a buceta, tamén coñecidas polos seus patronímicos de Peza de Rabo, Nova Marina e Laranha.




Lino, no porto de Vilaxoán, preparando os barcos para a saída


A travesía ten como obxectivo te-los barcos preparados e listos para o 17 de maio.





Lino e Claudio ( con casco, non vaia se-lo demo ), este de patrón da xeiteira




A Peza de Rabo saiu como un foghete e tamén a Laranha, inda que esta tivo un pequeno accidente.



A buceta Laraña rompeu o pau a pouco de saír e houbo que a remolcar




Na Peza ían de tripulación Juan, MªCarme, Queca e Lino.



A Peza de Rabo ao par da xeiteira en empopada, con vela prestada







A Peza entrando no Cantiño




E na xeiteira tamén viaxaba un artefacto.



Claudio entre dous amores, a vela e a bici



A volta ciclista vai saír da xeiteira...





A xeiteira retornou a Illa...