Enviado: 21.01.2012 21:31
Da última convocatoria que se fixera no Rei do Mar quedaran dous puntos da orde do día aprazados: toma-la medida para a enxarcia e encaixar un depósito de combustible máis grande.
Para realizar estes traballos pendentes, o Rei tróuxose dende o morto onde está fondeado ata o Cantiño, ultimamente o noso centro de operacións.
Comprobamos que o baldeo que se lle dera ó barco non durou moito: as javotas fixeron maghas estes días.
Salva vai facer unha denuncia
O primeiro traballo foi sacar a tapa do ghuarda-calor, onde vai o motor do barco
Descubrindo intimidades
Inda que dende o peirao non se vía, ó lado do motor vai un depósito de combustible cilíndrico que ten unha capacidade pequena, según cren Salva e Lino
Moito traballou eiquí Claudio¡
Arriba, no peirao, agardaba o novo depósito, dende agora tangue,
arousán dixit.
É de aceiro inoxidábel e pertenceu a unha planadora
Pero o tangue resultou ser máis grande e non cabía por máis que se tentou.
Cálix, Juan e Lino dende o interior
Non houbo maneira
A partir deiquí comezou unha interesante rolda de intervencións sobre as medidas dos tangues, a súa capacidade e que facer. Ata chegouse a usar calculadoras.
Mentes pensantes
Dende o peirao escoitábase e tamén opinábase.
Quedouse en conservar o tangue que xa había e ter un bidón a maiores para o caso de facer travesías longas ou remolcadas.
Ata uns ciclistas que pasaban polo Chufre interesáronse polo que alí acontecía.
Unha vez que o tema do tangue quedou resolto, pasamos a medir os cabos que teñen os paos para encargar os cables da enxarcia. Había que medir dende cada un dos paos, a estribor, a babor, e tamén dende o pao de proa ata o extremo do bauprés.
O encargado de ir ata arriba dos paos foi o noso valente dire, quen embarcou no cesto que leva a pluma do camión de Lino.
Se hai que facelo, faise...
Dende abaixo impresionaba
Salva nas alturas, ó carón do pao de popa
Abaixo estaban os encargados de toma-las medidas, tanto a babor como a estribor.
Javi e Juan ó costado de babor
Eiquí tedes a secuencia do paso do pao de popa ó de proa:
Bravo, trapecista¡
Abaixo observaban con atención, non fora ser.
Calixto e Juan non perden detalle
A última medida que se tomou foi a que vai ata o extremo do bauprés dende o pao de proa. Houbo que aproxima-lo barco ó canto do peirao.
Javi encargouse de fixar o metro
Estes son os resultados das medidas
O noso dire pousou felizmente no chan.
Só comentou que arriba ía moito frío
Ademais de todo o anterior, Lino e Paco estiveron facendo na tapa do rancho do pao de proa o burato correspondente
Así quedou
Ó rematar tódolos traballiños foise co barco botar gas no mesmo Chufre e posteriormente amarrouse ó morto onde se atopa ultimamente, ben protexido por barcos bateeiros.
Coñecimos a un novo veciño do Cantiño que nos veu facer compañía. Só quere mexillóns e un pouco de cariño
Mikiños
