Enviado: 17.07.2012 17:47
O primeiro día amenceu chuviñoso e morriñento. Pouca vontade daba de facer nada.
Enviamos a Sendi e Eva á outra punta do mundo a pola Javiota, que non puido viaxar o día anterior por poñerse o mar bravo. E fomos agardalos.
Entrada triunfal da Javiota no Peirao dos 20 anos.
O noso pantalán foi trasladado de lugar ao completo porque no que temos asignado estaba programada a botadura do barco bretón do ano (unha pasada a frota de embarcacións recuperadas que ten esta xente): o fee de L'aulen
Dalí onde saen as grúas nos botaron a nós.
Unha chea de xente foi presenciar a botadura.
Na Bretaña aínda quedan moitos barcos pesqueiros en madeira e fasquías tradicionais, polo que son moitos os recuperados para lecer unha vez retirados do traballo.
Xa na primeira mañá, e apalancados no peirao, non dabamos feito para escoller a nosa embarcación preferida.
Eu gostei desta.
De súbito,de entre todos os veleiros e paus e mastros, xurdiu como do nada unha outra dorna, que veu veleando desde a nosa Fisterra.
A Xaimiña de Lajareu!
No peirán organizamos traballos de mantemento...
O patrón dándolle ao mate e o proel a trincar a verga.
Pola tarde tivemos que asistir ao acto oficial do Peirao dos 20 anos. Representantes de todos os países convidados subiron ao escenario a contar as súas impresións do evento. Nós mandamos a Pablo, que para algho aprendeu francés. E el quixo vestirse para a ocasión.
Traquilidade! A gaita deixouna no stand.
Por se non o dixemos, o día estaba chuviñoso e morriñento.
Os que ousaron sair a navegar
Na presentación oficial, a intervención máis exitosa foi a do representante dos nosos viciños de enfrente , os croatas (en Brest, como vedes, muda o mapamundi).
O rapsoda croata recitando en lingua franca.
Pablo falando raré.




e que o meu desapareseume da dorna e entre tantos seghuro que nom o fasiam de menos.......