Enviado: 29.07.2012 23:49
En Brest se algo abundou tanto ou máis que os barcos, foi a música. É posíbel que saber tocar algún instrumento sexa un dos requisitos para integrar as tripulacións das embarcacións tradicionais. Ou para ser auténtico mariñeiro bretón.
Mariños cantantes dando a nota.
Solo salgado (e acompañado)
Por todos os recantos do recinto aparecían escenarios oficiais, escenarios improvisados ou músicos sen escenario. O caso era que soase música por todas as partes e de todos os estilos e calidades.
Nos barcos chocaban as tubas cos cabos.
Nos escenarios os países convidades lucían estilo
Na Bretaña seique se dá a música country (!?)
Sons exóticos indonesios
E en cada stand, en cada cea, aparecían instrumentos, locais ou universais, que daban en entoar cantigas locais e universais.
Música croata con guitarra croata.
Pero a nosa sorpresa máis grande e divertida foi a de gozar a música bestial das fanfarrias, que invadiron os peiraos de Brest cos seus metais e os seus disfraces.
Mellores que a Panorama!
Na miña terra chámamoslles antroidos.
Música de día...
...música de noite.
Por suposto, como galegos e galegas de auténtica cepa, a pesar de non ter sido levados para iso (a nós dixéronnos que só había que navegar e atender un stand), puxemos o noso grao de area para compensar a ausencia de Treixadura e Leilía nesta edición. Treixadura e Leilía saberán perdoarnos o atrevemento. Os bretóns xa o fixeron...
Facendo festa na rúa
Dándolle ao pasodobre!
