Categoría: Rei do Mar
Enviado: 07.06.2012 09:45
Nos papeis oficiais do “Rei do Mar” ven que a súa construción é do ano 1960. Sen embargo, Manuel Rey, primeiro dono do Rei do Mar, di que non foi ata o 15 de xaneiro de 1962 que o barco botouse a navegar. Ese día é o patrón de Vilanova, San Amaro. A súa construción comeza en maio de 1960 na carpintería de Silva en Boiro.
Figura na primeira folla de asento que a dedicou ó transporte; de feito permítenlle transportar persoas: un máximo de 25.
Para entenderen a actividade que desenvolve o noso galeón nos seus primeiros anos de vida, compre situarnos na Vilanova daqueles anos. A economía xiraba ó redor do mar, con fábricas de conservas ás que había que surtir de materia prima. Pero tamén hai unha economía agrícola e gandeira que ha de ser proxectada ós mercados que a requiran, así como necesidade de transporte de xentes.
Mulleres descargando dun galeón na rampla dunha fábrica de salga en VilanovaA familia de Manuel Rey realizaba transporte de mercancía relacionando a Arousa Norte coa Sur. O seu avó xa patroneaba un balandro dende
os primeiros anos do século XX unindo as dúas beiras da ría.
Máis adiante, o seu pai mercou un galeón a outro veciño de Vilanova. Este galeón chamábase Maravilla e está considerado o xemelgo do Rei.
O Maravilla Daquela, ó redor dos anos 50, o "Maravilla" levaba ás xentes de Vilanova co gran de millo para moer na Póboa do Caramiñal, nun muíño moi requerido. Tamén había movemento de mulleres que ían vender no mercado desta vila as legumes que tan abundantes se producen na horta de Vilanova. Ó mercado ían vender gando que era transportado na cuberta ou na adega.
Este galeón, xa desaparecido, foi o precedente do noso Reisiño en canto ó seu primeiro cometido. Manuel e o seu pai fixeron un novo barco: é o
galeón que hoxe renace na nosa Escola.
Descarga dun galeón na praia do Cantiño, 1958Hai unha data de construción, que ven sendo a de cando se coloca a quilla, outra de abanderamento e unha final de botadura, a do 15 de xaneiro de 1962, esta é a máis lembrada polo seu primeiro patrón.
Non tiña pao, inda que se lle fixo un oco para unha pluma. Denominouse “lancha tipo motora” e nun principio insatalóuselle un motor diesel nacional marca HMR de 4 tempos. No 73 cámbiaselle por un motor Perkins de 120 HP de 6 cilindros. O noso barco daquela tiña que turrar con todo tipo de carga.
De forma habitual, os sábados e domingos levaba persoas e mercancía ó mercado da Póboa como antano fixera o Maravilla: gando e verdura.
Tamén, cando a motora da illa de Arousa se avariaba, realizaba o seu traxecto tanto de Arousa a Vilanova como de Arousa a Vilagarcía.
Noutras ocasións contratábanno para levar obreiros que realizaban traballos nos faros da nosa ría, como o do Seixo.
Outro cometido importante era o abastecemento das fábricas de conserva que había en Vilanova e noutros concellos do redor. Por exemplo, recollían o berberecho aló por Carril para comerciar coas fábricas. Isto era unha actividade moi común. Tamén facían viaxes para levar bidóns de combustible a outras como a de Comaira.
Ten ido ata Vigo para mercar peixe que despois preparaban para vender afumado nas tabernas. Esta viaxe leváballe tres horas. Fixarvos que
estamos a falar dun tempo (non moi lonxe do actual) en que as comunicacións por terra non eran as de agora, ademais de que o medio de transporte na costa seguía a ser o barco. Era unha época de transición de cara a construción das estradas que pouco despois comunicarían os concellos da ría. E tamén eran os anos inmediatamente anteriores á ponte de Catoira e á ponte de Arousa.
Cando todas estas vías de comunicación terrestres se construíron, cambiaron moitas cousas: o transporte empezou a facerse por estrada, os vehículos eran máis asequibles para a xente, o noso Rei tivo que cambiar de actividade, xa non era viable para os seus amos. Pero non morreu..., no 83 dedicouse ó servicio de bateas ata hai dous anos,...é un auténtico superviviente.
O Rei do Mar inicia xa que logo unha nova viaxe, desta vez moito máis pracenteira, pero que non pode esquecer a dignidade da que está feita:
a de tódolos que navegaron nel para gañar o seu sustento realizando comercio entre distintos portos da ría. O Rei do Mar tamén é historia.
Galeóns e lancha xeiteira en Vilanova, 1928O galeón, como medio de transporte era moi común de ver pola nosa ría, facendo de unión entre distintos portos por razóns comerciais. Durante a primeira parte do século XX era moi normal velos transportar area que abastecía as fábricas de Dena.Tamén carrexaban rollas de piñeiro dende a beiramar de Rianxo ata os portos de Carril e Vilagarcía, onde barcos de vapor levaríanos ata Asturias ou Gran Bretaña. Eran barcos de pequena cabotaxe que realizaban transporte de grandes cantidades que non era doado levar por terra. Outro cometido era o transporte de sardiña dende os puntos de colleita, moitos deles dende a ría de Muros, ata as entón moitísimas fábricas da salga da nosa ría.
Temos que pensar na vida sacrificada dos tripulantes destes barcos que tiñan que realizar as súas travesías cargadas as adegas ata os topes, así como as dos traballadores que facían a descarga coa única axuda dos seus propios brazos e lombo. Xornadas eternas nas que había que esperar para realizar a descarga á hora que fose e comer o que cadrara. ( "Angueiras de galeón". Dionisio Pereira, revista
Ardentía nº2)
As imaxes que aparecen neste post son de
"A Memoria do Mar" do Museo do Mar de Vigo O texto foi publicado na revista
Dorna nº 12
