Categoría: actividades

Para colocarlle o pao á Irmandiña necesitamos unha grúa


A dos irmáns Allo


Necesitamos un pao ben inchadiño e dun tamaño xusto para a nosa dorna.


O pao momentos antes da operación




Empeza a elevarse para poñelo no sitio




E sigue para arriba...




Por fin, o pao pousa sobre o barco




Agora vai unha boa e forte lazada para que se poida pór vertical


Experiencia en nós



Con este cabo ben amarradiño retómase o movemento de elevación.






Xa vai apuntando ó ceo




A continuación, vaise enfoghonando con moito coidado


É cuestión de maña e de forza

Vai indo, vai indo...







Faltan cuñas...



Pero eiquí os problemas sempre atopan solución


Esta é a base da navegación... unha delas


Xa finalmente, hai que retirar o cabo que está amarrado no pao


Uxío dixo que era a última vez que o facía...veremos





Ai, que medo!





Bravo, trapecista!



O pao sinalando o ceo:


Xa estou listo!!! A min ventos!!!


Artistas: Lino, Uxío e Lino

Categoría: actividades

O sábado amaneceu un día bastante bo, despois dun venres moi pasado por auga. Así que uns cantos audaces decidímos navegar saíndo do porto de Cabodeiro. O día estaba bastante tranquilo, un pouco anubrado e cun vento do norte xusto para dar unha volta tranquila pola ría.


Así era a cor da mañá

Non había nada previsto, pero o patrón non quería ir hacia o interior da ría xa que víase un vento máis forte que o que levabamos dende Cabodeiro.


E resultou que na proa foi aparecendo Palmeira


A entrada en Palmeira é bonitísima, así como Ribeira é un señor porto, ou mesmo Póboa ou Rianxo, eiquí tópaste cunha entrada metade natural (polas pedras que acompañan a estribor) e cunha estrutura que respeta bastante o que debeu ser o antigo peirao.



Hai uns poucos pantaláns pero non afean moito o conxunto. O millor de todo é que ten unha entradiña para que varen as dornas e lanchas e estean abrigadas.


E alí atracamos, na rampla


Velaí a porta de entrada nunha pequena dársena que queda en seco


Que a gustiño deben estar as dornas


Os nomes que lle poñen ás dornas merece un espazo, mirade senon:


A Betty Boop non desmerece nadiña


Unha dorna pacifista


Outra Laberca, esta de poliéster



Esta vai por Bárbara



Merece muito a pena dar unha volta polo pobo, moi mariñeiro:







Xa de tarde, despois de comer a bordo e botar unha sesta, voltamos para Arousa cun norte de través que foi o que impediu sacar fotos: había que andar moi pendientes da navegación, o vento era racheado e houbo que coser rises.

Categoría: actividades

Tanto meteogalicia como windgurú dan conta da ausencia de ventos para mañán xoves, día previsto para navegar coa Irmandinha.

Os patróns din que é millor esperar ata o venres xa que é preferible para non andar aboiados polo mar adiante. Así que, navegantes, gardar a enerxía para pasado mañán.

E caso dalgunha dúbida falar con Uxío


Inda que as ganas de navegar sexan moitas, non esquecer as malditas encalmadas

Categoría: embarcacións

Se queremos navegar, hai que colocar o temón e arbolar a dorna. Hai, si. e onte alá fomos até o Caboreiro para a primeira fase da operación. Despois de varias tentativas, de cuñas e martelos en agullas e chantadizo, nada, o temón non ía... Entrar entraba, mais requería golpes de martelo para axustarse e o patrón maior o que quería era unha entrada e unha saída limpas, de regata.


Aínda que Bea puxo as mallas de tesar fieis, non houbo maneira.

Despois de andar media tarde a probar, co asesoramento do Allo pequeno, o temón decidiu que non enganchaba.


Mete-saca para pór a Irmandinha a cen.


A agulla que non quería entrar. Ou sería outra?

Como onte non había fútbol, acabou por xuntarse un grupiño de xente por volta da dorna. A frase pois eu pamín que... comezou a escoitarse como un eco repetido pola brisa que viña da Punta do Furado.


Debatendo que facer coa Irmandinha e co seu temón.

Ao final, a asemblea de majaras decidiu que...
...Pois que ighual non era cousa do chantadizo e si cousa da quilla. Traballo de media tarde perdido!. Así que optamos por varar a dorna para mirarlle a agulla coa seca da noite e ver de colocar hoxe o temón.


Levando a dorna coma unha cadeliña.

Estará a Irmandinha lista o xoves? Aposten!