Enviado: 30.05.2011 22:19
A Nova Marina non para. Onte, domingo, tivo que facer outra travesía dende Bueu, onde estivo dende o venres 20 de maio, ata o Museo do Mar, en Alcabre, xusto ó carón de Samil, na ría de Vigo. Nesta ligazón tedes a xornada na que vai participar a nosa emblemática.
E esta é a crónica do que aconteceu durante a travesía.
En Bueu, ás 9:00 am, hora de partida, a encalmada era moita. Inda que era cedo e os corpos non estaban moi espabilados, as mentes non facían máis que imaxinar a boghada que se nos viña enriba.
Mañá fermosa e en calma
Pois si ten que ser... ten que ser. Os remos da xeiteira puxéronse en movemento.
Ós poucos, fomos saíndo fóra do peirao
De todos xeitos, para que o vento pensara en nós subimos vela, non fora a ser que de súpeto soprara forte...
Malena e Mar tirando das drisas baixo a mirada do patrón
Pero a boghada continuaba, iso si, cada vez máis coordinada e en rigorosas quendas.
De babor: Uxío e Bea
...e de estribor: Mar, Lois e Malena
A paisaxe desta costa era fermosa, dounos tempo a disfrutala, ollade algúns exemplos:
Este é o Cabalo de Bueu
A praia de Tulla, camiño da Punta Udra
Punta Udra, fermosa e eterna, non a dimos pasado!
Pero tiñamos un as na manga, xa que navegantes da ría de Vigo sabían de nós. Dunha parte José Piñeiro, que estaba en contacto telefónico para axudarnos no que fixera falta...
Eiquí chega o noso salvador
Dende as Cíes chegou o racú A Oleira da asociación de Bouzas, con Braulio, Víctor e Carlos de tripulación...
Máis salvadores!
Está claro quen nos ía remolcar
É que o motor é o que ten...
Así que agora cun pouco máis de barullo, pero a máis velocidade, comezamos a verlle a faz a outros cabalos: Os Cabalos de Aldán
Coa testa branca por culpa das javiotas
E tamén apareceu outra fermosura : A Costa da Vela
Cousas da vida: empezou a sopra-lo vento
Como o botiño de José non prestou o servizo que quería, pasou a ser remolcado e o seu patrón incorporouse como tripulante na xeiteira. A todo isto, embarcou coa xeiteira xa en marcha e sen axuda de ninguén: bravo, mariñeiro!
Bea levando a caña na remolcada e José, recén embarcado
Outro monumento natural apareceu no transcurso da travesía: Cabo Home, cos seus marabillosos faros de entrada á ría de Vigo:
O vento ía tendo máis e máis forza, xa case podiamos armar vela
Antes de que comezara a navegación a vela, o noso patrón abandonounos por unha empanada e viño
Uxío nunha imaxe inédita...
Por fin, xa dentro da ría, o vento era bastante/moi fresco. Despois de tanto boghar ( sobre dúas horas ) e remolque ( outras tantas ), a xeiteira navegaría con todo o seu poderío
Uxío, de novo patróneando a Nova Marina
Dentro da ría poidemos contemplar un fenómeno impresionante: a marea bermella que tinguía unha gran superficie de mar.
Algas en descomposición, disque... pero que non cheguen ás bateas!
Unha tronada esperaba a nosa arribada ó Museo, pero o vento puxaba por nós e non tivemos medo
Alá, entre a choiva e as ondas, xurde o Museo do Mar
A tripulación á popa. Case iamos nunha empopada dado o vento do suroeste.
Uxío cun look acorde co momento
No peirao do Museo, Sendi esperaba por nós e axudounos
Sendi botando un cabo
E tamén chegou a Oleira cunha tripulanta honorífica, Bea.
Pero esa é outra travesía...
