Enviado: 27.07.2012 14:44
É certo, admitímolo, voltamos todos e todas de Brest sen ter comido un rosco... Que non vos conten contos: nin croatos nin croatas nin rabos de gaita. Alén dun par de bailas, ninguén de nós conseguiu máis nada, nin un ligoteo de parola. Mais non pensedes que foi por antipáticas ou feos, non. Todo ten explicación.
Os nosos colegas de enfrente e da esquerda montaron uns stands chulísimos: os holandeses recrearon o proceso de afumado dos arenques, e preparaban e vendían peixe a quen por alí pasase. Realmente, estaban deliciosos os seus haurengs fumés.

Caseto para afumar arenques, con arenques a afumarse.
Pola súa banda os irlandeses recrearon unha auténtica e tradicional cociña de casa irlandesa, con lareira e todo. e trouxeron con eles polo menos 2 toneladas de turba para utilizaren auténtico e tradicional conbustíbel fósil da verde Eire.

Até penico debaixo da mesa puxeron...
Todo moi mono, si. Pero tanto uns como outros dirixiron os seus fumes todos, os de arenque e os de turba a arder, aonde?, aonde? Ao stand de la Galice!

Fixádevos para onde se dirixe o tubo da lareira... para as nosas traseiras.
Unha semana recibindo fumes dun lado e do outro fixeron que ninguén, en toda a festa marítima, fose bretón, sueco, noruega ou indonesia, nos aguantase máis dun dancing seguido, e contra iso, non hai simpatia que loite...

Con fornidos mariñeiros coma este, calquera lles dicía nada...
E para mostra, un botón: esta fermosura holandesa, a base de destripar arenques e afumalos, tamén quedou a dúas velas.

A vista engana e non deixa traballar ao olfacto.
Como vedes, non todo foi alegría en Brest...



















